Deel 2 Spaanse oerwoud (La jungla Española)

Bijgewerkt: apr 1

We sleepten onze dochters vaak mee in de jacht op een vakantiehuis in Catalonië, die begon in 2011. We hebben vele huizen met diverse makelaars in de omgeving van Pals en Begur bezocht. Het aanbod bleek groot! Er waren huizen, hoog op een berg, met prachtig uitzicht en met de belofte dat ooit de toegangsweg (op eigen kosten) zou worden gerenoveerd, appartementen in grote complexen met gemeenschappelijk zwembad en tennisbanen, kleine appartementjes op de begane grond zonder uitzicht, maar wel met direct toegang tot het gemeenschappelijke zwembad et cetera. We leerden op deze manier de omgeving goed kennen en ontdekten de voor- en de nadelen van verschillende locaties.

Op een ochtend in januari 2015 kreeg ik een telefoontje van Marie, zij is samen met haar echtgenoot Héctor de eigenaar van makelaarskantoor Sweet Home Costa Brava, gevestigd in Pals. Zij waren nieuwkomers op de toch al zeer volle makelaarsmarkt aan de Costa Brava. Marie kwam oorspronkelijk van Corsica en had tijdens haar studie in Madrid Héctor ontmoet. Vanuit Madrid zijn zij samen aan de Costa Brava beland en daar een eigen makelaarskantoor gestart. Jong, zeer ambitieus en altijd stipt in het nakomen van afspraken. Geen ‘mañana..mañana’ mentaliteit dus. Marie wees ons op het duplex appartement in Playa de Pals dat net op de markt was gekomen. We waren direct enthousiast en boekten zo snel mogelijk een vlucht naar Spanje. In februari stonden we rillend van de kou samen met Marie en Héctor in het appartement. Voor deze gelegenheid hadden ze alle deuren en ramen geopend waardoor de Tramuntana wind door het appartement gierde. Op het terras hadden we een panoramisch uitzicht over de prachtig aangelegde tuin met zwembad, de golfbaan in de Montgrí. We waren direct overtuigd: Dít was ons droomappartement! Vlakbij de zee in een oase van rust aan de ’s zomers overvolle Costa. We hebben nooit erg lang nodig om een beslissing te nemen, dus deze keuze was ook snel gemaakt. We gingen het gewoon doen.

De administratieve handelingen die bij een aankoop van een huis in Spanje horen, vergen veel aandacht en tijd. Gelukkig nam Marie ons bij de hand en voerde ons door het Spaanse administratieve oerwoud. We openden een Spaanse bankrekening. Marie had op ons verzoek uitgezocht bij welke bank we de minste commissie over de aankoopsom hoefden te betalen. Dat was bij banco Popular, inmiddels overgenomen door Banco Santander. Als eigenaar van een woning in Spanje hadden we ook een NIE-nummer nodig. Deze verklaring kon worden aangevraagd bij de Spaanse ambassade in Amsterdam, dit duurde een paar maanden. Een snellere manier was de NIE aan te vragen bij een politiekantoor in Girona. Waar ze helaas alleen Catalaans of Spaans spraken. Gelukkig sprong Marie bij onze dochters op de achterbank van de auto en reed met ons mee naar het politiebureau. Daar stond een lange rij mensen te wachten voor allerlei procedures. We hadden de benodigde papieren bij ons en konden met hulp van Marie na een uurtje het juiste formulier invullen. Marie drong er met haar charmante Franse accent bij de politieambtenaar op aan dat hij onze aanvraag met spoed moest behandelen. We zouden snel iets horen. Na deze belangrijke daad vertrokken we weer naar huis. Al heel snel kregen we het bericht dat onze aanvraag was goedgekeurd. Het was inmiddels eind april, dus Meivakantie, en met de kinderen togen we weer richting Spanje. Op het politiebureau kregen we een formulier, waarmee we bij de dichtstbijzijnde bank de leges moesten voldoen. Met het betalingsbewijs konden we vervolgens de NIE-nummers ophalen. Na wederom lange wachtrijen te hebben getrotseerd, slaakten we een zucht van verlichting toen we onder de bogen van Placa de la Indepedencia in Girona een kopje cortado op de goede afloop dronken met Marie.

Maar met de NIE’s op zak was het nog niet klaar. In Spanje gaat men er in de ‘escritura’ (de eigendomsakte) vanuit dat echtparen in gemeenschap van goederen zijn getrouwd. In ons geval is dat niet zo. Om onze huwelijkse voorwaarden rechtsgeldig te laten zijn in het buitenland hebben we een verklaring moeten laten opstellen door onze Nederlandse notaris. Deze verklaring hebben we bij de Rechtbank in Nederland door een beëdigde vertaler laten vertalen en laten voorzien van een “apostille ” (legalisatie). Onze advocaat in Barcelona Martijn Bressers, die we via Mondi hadden benaderd, heeft ons zeer goed bij de aankoop begeleid. In mei was de overdracht. De avond vóór de overdracht moesten er nog papieren van het ‘water’ en ‘elektriciteitsvoorziening’ worden ondertekend. We hadden hiervoor met de makelaars Marie en Héctor afgesproken in een tapasbar in Begur. Het was nog vroeg in het seizoen en ook vroeg donker. In de schemering onder de 17e-eeuwse kasteelruïne van Begur zetten we onze handtekeningen op alle officiële overdrachtspapieren en proostten op een goede samenwerking.

We hadden met deze aankoop vast een Spaans record verbroken: binnen één maand na het ondertekenen van de Arras (voorlopig koopcontract) zaten we bij de notaris in Palafrugell voor de eigendomsoverdracht. Héctor was door de Franse eigenaren gemachtigd namens hen op te treden, zij waren zelf dus niet bij de overdracht aanwezig. Dit was een hilarische situatie, Héctor hield wel van een lolletje en speelde zijn rol als monsieur Weber erg goed. Eenmaal buiten ontvingen we twee mooie flessen Catalaanse wijn van het makelaarsduo. We gingen opgewekt een heerlijke vakantie in ons nieuwe onderkomen aan de Costa Brava tegemoet. Chapeau voor Marie en Héctor!!


68 keer bekeken

  © 2019 by Atelier-Mediterraneo Proudly created with Wix.com