Deel 5 Droomhuis gezocht (Casa de sueño)

Bijgewerkt: apr 1



Op 3 augustus 2018 passeerde ons appartement (‘Escritura’ of ‘the deed’ in het Engels) bij de notaris in Bisbal d' Empordá. De verkoop was erg snel gegaan. We hadden het met de nieuwe Franse eigenaren zo gepland dat de datum van overdracht onze laatste vakantiedag en hun eerste vakantiedag in het appartement zou zijn. Uiteraard hebben we in onze vakantie nog enkele huizen bezichtigd. We hadden geleerd van onze eerdere ervaringen met onbekende makelaars en hadden besloten Marie en Héctor van Sweet Home makelaardij als aankoop makelaar aan te stellen. In hen hadden we alle vertrouwen. Tijdens deze zomervakantie waren onze dochters er ook bij, omdat we hun mening over het toekomstige huis erg belangrijk vonden.

Makelaars in de regio bleken tijdens het hoogseizoen in de zomer erg druk met de verhuur van huizen en wat er allemaal bij komt kijken. Bovendien was het lastig om huizen te bezichtigen die in deze periode verhuurd waren. Afspraken voor bezichtigingen met Marie en Héctor verliepen daardoor moeizaam. We merkten bovendien dat ze moeite hadden om de groei van hun makelaarskantoor goed te “managen”. Ook hadden ze inmiddels de zorg voor hun zoontje. Het kwam daarom niet slecht uit dat we ons vooraf hadden georiënteerd op het gebied iets meer ten zuiden van Pals, waardoor we met een andere makelaar op pad zijn gegaan. We bezochten prachtige vrijstaande huizen met zwembad en Mediterrane tuin in (te) rustige agglomeraties die hier veelvuldig tegen de heuvels van de Gavarres aangeplakt lagen. Niet in de laatste plaats zeer gewild vanwege het prachtig zeezicht.

We bezochten met een Nederlandse makelaar een statig huis met prachtig zeezicht, midden in de natuur waarvan de achtertuin rechtstreeks aan het natuurgebied de Gavarres grensde. Het huis werd omringd door palmbomen en enkele andere zeer goed onderhouden huizen. We misten wel authentieke details, het huis was gebouwd in 1993. We zagen ook dat er veel nieuwbouw in aanbouw was op nog hoger gelegen delen van de berg. “Een gewilde plek, dat was een goed teken” vonden we. De weg terug naar beneden via het golfterrein Mas Nou richting Platja d’Aro was spectaculair met een hellingspercentage van meer dan 10%. Een auto was hier onontbeerlijk.

Enkele dagen daarna was het ‘onze' makelaar Marie toch nog gelukt om enkele bezichtigingen te regelen. Thuis hadden we ons verlekkerd aan een Middeleeuwse woning in het schitterend gerestaureerde oude centrum van Pals. Een huis met zandstenen muren, zware houten deuren, gelegen in een pittoresk straatje. Er was nauwelijks iets dat de sfeer van het verleden verstoorde. We keken dan ook enorm uit naar dat bezoek. Bij de bezichtiging was ook de Nederlands sprekende verkoopmakelaar Jasper aanwezig. Hij had het pand in portefeuille. Het is namelijk hier heel gewoon dat een huis door meerdere makelaars wordt aangeboden. Het huis stamde uit 1700, was deels gerenoveerd en de tuin van 40 meter diep bestond uit een dor grasveld dat eindigde op de vijf meter hoge stadsmuur, die destijds diende als bescherming voor het fort van Pals, met een prachtig vrij uitzicht. Het fort was ergens tijdens de Middeleeuwen verwoest. De prachtig gewelfde stenen muren van het huis, de authentieke balken in het plafond, de nisjes en het schitterende uitzicht maakten het plaatje compleet. De reacties van onze dochters op het oude huis waren zeer geruststellend. Ze zagen net als wij ook de mogelijkheden die dit huis te bieden had. Dat er nog wel heel wat werk verzet moest worden om dit te realiseren was uiteraard niet hun zorg. Er ontstonden al direct allerlei wilde ideeën hoe er invulling kon worden gegeven aan de twee afzonderlijke toegangsdeuren naar het Middeleeuwse straatje waar van mei tot oktober dagelijks vele toeristen voorbij slenteren. Een kleine galerie was één van de zeer aantrekkelijke opties.

Die middag bezochten we nog een ander huis, met de mooiste ligging aan de Costa Brava, op de berg bij Sant Feliu-de-Guixols. Makelaar Héctor van Sweet Home Costa Brava, die voor deze gelegenheid was meegegaan, waarschuwde ons dat het huis zeer afgelegen lag en moeilijk vindbaar. Aangezien ik dit thuis op Google maps al had opgezocht, kon ik dat alleen maar beamen. De weg ernaar toe was echter nog langer dan verwacht en de onverlichte oprijlaan met speels neergelegde stenen aan de zijkanten, nóg onherbergzamer. De Britse eigenaar stond ons gelukkig bij de toegang naar het huis op te wachten en reed ons met zijn oude hobbelede Volvo voor, de berg omhoog. Een enthousiaste bruine labrador en een lieve Britse vrouw wachtten ons boven op. Deze dame was trots op de door hen zelf gerealiseerde woonplek en toen ze ons mee nam naar het terras van hun villa begrepen wij waarom: Dit was de plek met het állermooiste uitzicht aan de Costa Brava! De view van de kustlijn liep van Sant Feliú de Guixols via Palamós richting Rosas. Werkelijk adembenemend mooi! In een van de kamers stond een telescoop voor hun kleinzoon. Hiermee kon hij naar zijn (andere) overleden opa kijken, die volgens hem als een ster aan de hemel stond. Terwijl de eigenaar dit vertelde sprongen de tranen in zijn ogen, bij ons inmiddels ook. Elke vrijdagavond voeren er cruiseschepen uit Barcelona voorbij die koers zetten richting Nice. Als de wind gunstig stond, hoorde je de muziek op het schip en de feestende passagiers. Vanaf deze plek had je prachtig zicht op het vuurwerk dat met grote regelmaat werd afgestoken aan de kust. Verder fungeerde de eigenaar ook als brandwacht, aangezien hij vaak de eerste was die een rookpluim in de droge omgeving ontdekte. De vrouw des huizes wilde hier absoluut niet weg, maar haar echtgenoot wilde terug naar Engeland. Het feit dat ze binnenkort een heupoperatie moest ondergaan en niet meer de trappen van het huis kon bedwingen, maakte geen verschil vertelde ze met tranen in haar ogen. Héctor zei zacht dat dit écht geen geschikt huis voor ons was. Dit zagen we zelf allang, maar we kregen geen genoeg van het spectaculaire uitzicht en de mooie ontroerende verhalen van het Britse stel. ’s Avonds in bed in het appartement fluisterde Menno mij toe: “Ik denk dat we ons droomhuis hebben gevonden..”

108 keer bekeken

  © 2019 by Atelier-Mediterraneo Proudly created with Wix.com